Sevdalıyım sevdalı, Hem de ne biçim, Anlamsız buralar, Sensiz benim için Akşam vakti, aylar tanıdık, Hoş gelen yıldızlar, Verin artık müjdeyi

Doğarım, Allah’ın verdiği ömrü yaşarım, Ölürüm, Uykumu engelsiz yaparım Direnirim, Savaşırım, Başaramazsam, Oturup ağlarım Yakarım, Vuranı, Severim, İyi kalbi, cananı

Dağların eteğinde, Beliren aydınlık, Gözlere çarpıyor, Allah’ım, Olmasın karanlık Hayat akıp gidiyor, Martılar bizi izliyor, Bu dünyanın halinden, Kalbim çarpıyor İnsanın dilinden İnsan anlar Yazık, Atmayın temiz kula Kazık, Üzülmez mi onlar? Bırak insana, Kırdaki çiçeğe bile ayıp, Edilir mi eziyet? Allah’ın yarattığına, Eklenir sonra, Kayba kayıp

Gitsin de gelmesin, Sevsin de söylemesin, Ruhun içinden yeter ki gelsin, Hayatın akışı, düzeni gitmesin Ağlama dünya, Haykırma dünya, İnsanlar böyle, Sabret dünya Belki hatalar olabilir, Hiçbir şey bunun için değildir, Bunu herkes bilmelidir, Önemli olan, yaşamın kendisidir Gitsin de gelmesin, Sevsin de söylemesin, Ruhun içinden yeter ki gelsin, Hayatın akışı, düzeni gitmesin

Ne güzel, çok güzel, Bu gece yılbaşı, Bugün evlerde, Annelerin telaşı, Aşı Çılgın gece, Sıçrıyor her yere, Yurdun toprağı, taşı

Acılar yaşanacak, Duygular paylaşılacak, Dertler anlatılacak, Ama her şey düzelecek, Bir gün Hayat bazen tatlı, Bazen tuzlu, Bazen acı, Unutulmamalı, Acılar yaşanmalı, Mutluluk olsun diye Bir gün Sevgisiz, saygısız dünya ne biçim, Değil insana, Çiçeklere, ağaçlara ve hayvanlara bile yok sevgi, İnsanoğlu düzelecek bir gün, Herkese saygı, Duyulacak bir gün

Durmuyor çılgınlık,  Geçmiyor hastalık,  Bitmiyor şaşkınlık Karşımda sert bakışlar, Korkmuyor ruhum asla Şehirde bunalım Köylerde yalnızlık Tütmüyor gözümde,  Bizim ellerin rengi,  Bitmiyor karanlık Dağlarda çiçekler   Gelincik, gül, hanımeli,  Hepsi birbirinden güzellik,  Ay ve Yıldızlar,  Göz kırpıyorlar,  İçimde hüzün, yılgınlık, Su gibi geçen zaman Aralık aylardan Gittik tutmaya balık Döndük balık tutamadan Göl donmuş soğuktan Evler kalabalık Donuyor dışarıda kalan, Hava o kadar soğuk, Yetmiyor kışlık

Her gün duyuyoruz, okuyoruz, görüyoruz ve izliyoruz. Boşluk batıdan gelmez. Boşluk doğudan gelmez Boşluk ortadan gelmez. İnsan boşluğu kendisi yaratır. Böylece ağır yarayı kanatır. Mutsuzlaştırır. Çaresizliğe sokar. Kafasına takar. Psikolojik hastalık meydana gelir. Çevresinden şaşkınlık belirtileri alır. “Ben bu durumlara mı geldim?” diye üzülür. Saçmaladığımı düşünen insanlar olabilir. Ama saçmalamıyorum. Çünkü ben onları yok sayıyorum. 

İçim çok kötü boğuluyor. Dışım ise direnmekte. Doğalım. Dünya bana hakarette. Doğal gerçekler doğal olmamayı gerektirmez. İçim bulunduğum ortama haykırmakta. Diyor ki: Klasikleşme, yenileş. Doğ, yenileş, Yaşa yenileş. Farklı olmak istiyorsan yenileş. Konuşma. Hayal dünyanı veya onun getirdiği sanat ilhamını doğallıkla bütünleştirip sonuna kadar sessizce bekle. Öfkenin haykırılmasını iyi bir şekilde becerelim. Çevremize, konulara, ülkemize, dünyamıza ve insanlığa sahip çıkalım. Gülelim. Eğlenelim. Hayat dolalım. Yeter ki, gereğinden fazla konuşmaktansa, iyi kalbi dışa saçalım.